ABAT

ABAT geeft voorlichting over Aids en HIV op scholen. In Indonesië heerst nog veel onwetendheid over deze ziekte en de verspreiding en preventie hiervan. De geselecteerde scholen bevinden zich in de armere wijken van Jakarta.

In 2016 is gestart met een nieuwe ronde voorlichtingen, waarmee 300 studenten op 10 verschillende scholen een specifieke training krijgen. Tijdens deze training worden de speciaal geselecteerde studenten opgeleid tot peer educator: ze zijn in staat om medestudenten zelf voor te lichten over de gevaren van HIV. De training bestaat uit vier dagen en wordt gegeven door zeer ervaren trainers. In 2016 is op zeven scholen al de eerste dagen van de trainingen gegeven, hiermee zijn al ruim 200 studenten bereikt.

Daarnaast vindt een extra bijeenkomst plaats voor studenten die in voorgaande jaren getraind zijn tot peer educator. Er wordt opnieuw getraind, ervaringen worden gehoord, 50 peer educators worden gemotiveerd en nieuwe informatie wordt met elkaar gedeeld.

Bekijk fotoalbum ABAT..

DARE Foundation

Yayasan DARE Foundation is een zelfstandige non-profit organisatie en bestaat sinds 2012. DARE is een lokale stichting, die kwalitatief hoogwaardige protheses en ortheses gratis ter beschikbaar stelt voor de armste mensen van de bevolking. DARE is een onderdeel van een groter programma in Jakarta, waarbij de gehele keten ten aanzien van protheses volgens internationale normering wordt opgezet. Door het ontwikkelen van de commerciële takken, DARE Premium en Meraki, hoopt DARE uiteindelijk in staat te zijn onafhankelijk van giften haar doelstelling te verwezenlijken.

Na de start van de DARE Foundation heeft Werkgroep ’72 geholpen met de aanschaf van instrumenten voor het vervaardigen van de prothesen en orthesen. De afgelopen periode heeft in het teken gestaan van het ontwikkelen van een businessplan om toe te werken naar een zelfstandig voortbestaan van de organisatie.  Tevens wordt DARE geholpen om een sterk netwerk op te bouwen dat bijdraagt aan verdere ontwikkeling.

Daarnaast heeft Werkgroep ’72 de DARE Foundation in 2016 ook financieel ondersteund. In 2016 zijn er 7 transbitaal protheses (onderbeen), 2 transfemoraal protheses (hele been), 3 hand protheses, 2 hand ortheses, 3 enkel-voet ortheses en 1 paar orthopedische schoenen aangeschaft.

Naast de lopende hulp aan de DARE Foundation zal op korte termijn ook gestart worden met het opzetten van protocollen voor fysiotherapie. Dit is van belang omdat voor de mensen die geholpen worden het aanmeten van een prothese of orthese het begin is van de hulp door DARE. De mensen zullen in principe voor vele jaren patiënt blijven bij DARE. Zij zullen na het aanmeten moeten leren hoe ze met hun prothese omgaan. Door de prothese en orthese te gebruiken zullen de patiënten voor langere tijd fysiotherapie moeten krijgen. Niet alleen vanwege het gebruik van de prothese maar ook omdat hun hele lichaam zich zal aanpassen en veranderen door het gebruik. DARE zal de mensen blijven helpen zolang ze de prothese of orthese gebruiken. Dit kan zijn door het uitvoeren van reparaties, verstel werkzaamheden of vervanging. Ook voor deze activiteiten zal in de toekomst gekeken moeten worden hoe dat gefinancierd kan worden.

Bekijk fotoalbum Dare..

Dharmais

Wekelijks gaan een aantal vrijwilligers knutselen op de kinderkankerafdeling van staatsziekenhuis Dharmais. De kinderen op deze afdeling brengen veel tijd door in het ziekenhuis. Het zorgen voor afleiding is daarom extra belangrijk en draagt bij aan het genezingsproces.

Bekijk fotoalbum Dharmais..

 

 

 

Lentera Anak Pelangi

Yayasan Lentera Anak Pelangi (LAP) probeert sinds 2008 de gevolgen voor kinderen met HIV en hun ouders te verzachten. Het leven in armoedige omstandigheden, met HIV, is zwaar voor kinderen en hun ouders/verzorgers. Veruit de meeste kinderen hebben HIV of aids, maar ook andere kinderen worden geholpen. Bijvoorbeeld kinderen met een leerachterstand of die ernstig worden gepest. Voor de ongeveer 90 kinderen die LAP bijstaat, wordt zoveel mogelijk gedaan om ze uit het stigma van hun ziekte te halen. Hun missie is de gezondheid en het psychosociale welzijn van kinderen en gezinnen te verbeteren.

Dit wordt globaal op drie verschillende manieren gedaan:

  • Een casemanager komt ongeveer twee keer per maand bij de kinderen thuis. De gezinnen leven in armoedige omstandigheden. De casemanager controleert o.a. of de medicijnen nog (goed) worden ingenomen, maar vooral wordt er ook gepraat. Tijdens de huisbezoeken draait het om de ‘sociale zorg’: aanmoedigen en steunen.
  • Support group: alle gezinnen die door één casemanager worden ondersteund, komen eens per maand samen. Ervaringen worden daar met elkaar gedeeld.
  • Maandelijkse gratis gezondheidscheck, bij de Atma Jaya Universiteit in Jakarta. Naast de daadwerkelijke check op de gezondheid zijn het vooral thematische bijeenkomsten voor de kinderen en hun naasten.

Bekijk fotoalbum LAP..

Mary’s Cancer Kiddies

Deze organisatie is opgericht in 2003 en steunt kinderen met kanker bij verschillende ziekenhuizen in Jakarta.

Mary’s Cancer Kiddies (MCK) werkt hecht samen met een aantal doctoren, die kunnen aangeven wat er nodig is om verschillende kinderen te helpen. Maandelijks wordt er per ziekenhuis een budget opgesteld. De uitgaven hiervan worden achteraf gecontroleerd.

MCK helpt vooral kinderen die in de laagste BPJS klasse 3 (de medische verzekering die sinds 2014 aangeboden wordt) vallen, of geen verzekering hebben. Niet iedereen registreert zich of kan de bedragen betalen. Ook worden niet alle medicatie of behandelingen vergoed binnen het zorgstelsel, BPJS. Sommige specifieke medicijnen worden niet vergoed en per klasse van de BPJS verzekering is er een limiet aan het bedrag dat besteed kan worden per ziekenhuis. Als er geen verzekering is, geldt er een wachttijd na registratie bij BPJS van twee weken. Kinderen met kanker kunnen daar niet op wachten; hoe eerder de behandeling wordt gestart hoe groter de kans op genezing. Deze periode wordt met geld van MCK overbrugt. De doctoren bij de verschillende ziekenhuizen zijn de ogen en oren van MCK. Zij geven aan welke kinderen hulp nodig hebben. De doctoren doen zelf ook aanvragen bij MCK, bijvoorbeeld voor de aanschaf van infuuspompen, die helpen om medicijnen gelijkmatig toe te dienen.

Werkgroep ’72 steunt MCK middels een vaste kwartaal bijdrage.

Netherlands Leprosity Relief

Werkgroep ’72 ondersteunt al enkele jaren de vertegenwoordiging van de Nederlandse Leprastichting in Indonesië (NLR). De NLR  zet zich in voor vroege leprabestrijding, handicappreventie en inclusie van (ex)leprapatiënten. Inclusie van (ex)leprapatiënten houdt in dat de NLR zich door middel van zelfhulpgroepen richt op de sociale en economische revalidatie van mensen die lepra hebben (gehad). Zo geven ze bijvoorbeeld microkredieten of zorgen ze voor een beroepsopleiding en life skills trainingen.

Werkgroep ’72 ondersteunt op dit moment het aanleggen van een database met gegevens van gehandicapte mensen van Tegal en omgeving, om zo de problemen en behoeften in kaart te brengen van mensen met een handicap aldaar. In het tweede deel van 2016 is begonnen met het verzamelen van gegevens door middel van surveys in de omgeving, het doel is om 500 mensen te spreken. Het is vaak lastig om dergelijke gegevens te verzamelen. Mensen willen bijvoorbeeld hun handicaps en de gevolgen voor hen niet bespreken. Ook praten over een familielid of buurman met een handicap of lepra wordt als lastig ervaren.

Sinar Pelangi

Yayasan Sinar Pelangi is een opvanghuis, werkplaats en polikliniek voor mensen met een handicap. Het geheel is opgericht en wordt geleid door de Nederlandse Zuster André. Patiënten komen vanuit heel Indonesië naar Sinar Pelangi voor hulp. Patiënten worden hierbij ook doorverwezen naar andere ziekenhuizen. Het gaat vaak om gecompliceerde behandelingen die veel tijd voor genezing en revalidatie vergen.

In de tussentijd blijven deze patiënten op Sinar Pelangi. Voor kinderen wordt bekeken hoe ze tussen de behandelingen door passende scholing kunnen krijgen. Daarnaast heeft Sinar Pelangi drie werkplaatsen: een kaarsenmakerij, houtbewerking en een naaiatelier. Hier worden mensen opgeleid zodat ze met hun handicap om leren gaan en een vak leren.

Vanuit Sinar Pelangi vertrekt een of twee keer per jaar een medisch team naar gebieden waar weinig medische voorzieningen zijn (bijvoorbeeld Sulawesi of Sumba) om patiënten met een hazenlip en of open gehemelte te helpen. Werkgroep ’72 draagt financieel bij aan de behandelingen van patiënten en aan de medische reizen.

Daarnaast stimuleert Werkgroep ’72 het werk in de werkplaatsen door de afname van producten.

Bekijk fotoalbum Sinar Pelangi..

Siti Miriam

Yayasan Siti Miriam is een kleine kliniek in Bogor voor mensen uit de omliggende kampung. Naast hulp en onderzoek ter bestrijding van Tuberculose (TBC) heeft de kliniek ook andere medische functies zoals medische checks en bloedonderzoek. De overheidssubsidie is niet toereikend waardoor vooral ondersteuning nodig is voor de aankoop van het onderhoud van medische instrumenten. Medicijnen worden vaak wel door de overheid vergoed.

Bekijk fotoalbum Siti Miriam..

 

 

Yayasan Kasih Anak Kanker Indonesia

Yayasan Kasih Anak Kanker Indonesia (YKAKI) is opgezet naar voorbeeld van de Ronald Mc Donald huizen en is gericht op het verblijf van kinderen met kanker en een ouder tijdens hun behandelingen. De hoofdvestiging bevindt zich in Jakarta. Inmiddels heeft YKAKI nog 7 andere locaties verspreid door Indonesië. In de huizen (Rumah Kita) en ziekenhuizen waarmee wordt samengewerkt bieden zij scholing aan zodat het opleiding tijdens de behandelperiode door kan gaan. Werkgroep ’72 ondersteund YKAKI o.a. door het financieren van voorlichtingsmateriaal voor kinderen over kanker en de behandeling hiervan. De inrichting van 25 slaapunits ten behoeve van het nieuwe pand in Jakarta. En door te bemiddelen voor sponsoring in natura namens verschillende partijen.

Bekijk fotoalbum YKAKI..